Uwaga, spoilery! (KDB on tour)

 

Międzylesie, paradne schody w części pałacowej

 

- A tutaj podczas nocnego zwiedzania kolega w przebraniu wyskakuje z szafy!- przewodniczka na zamku w Międzylesiu zdaje się nie przejmować tym, że właśnie psuje całej grupie ewentualny udział w organizowanym tutaj cyklicznie wydarzeniu z dreszczykiem. 

Póki co zwiedzamy zamek za dnia i też jest ciekawie. Zwłaszcza, że w ten weekend w pałacowych murach odbywa się LARP pod hasłem ,,Kongres Wiedeński" i po korytarzach przechadzają się dostojni panowie w białych perukach.

 

 

tylko czekać, aż przejdzie tędy Klemens von Metternich...

 

Pierwsza murowana warownia powstała w tym miejscu w XIV w., zastępując wcześniejszy drewniany gród. Aż do wojen husyckich należała do rycerskiego rodu Glaubitzów, którzy byli w tym czasie również właścicielami pobliskiej Szczerby oraz położonego nieco dalej zamku Karpień. Husyci spalili pierwotne założenie niemal doszczętnie. Ocalała jedynie wieża, od tego czasu nazywana (od śladów po pożarze) Czarną. Odbudowany przez Czechów zamek trafił w II poł. XVI w. w ręce rodu Tschirnhausów, którzy przekształcili go w stylu renesansowym. Z tego okresu zachował się portal, obramienia okien oraz pozostałości dekoracji sgraffitowej. W XVII w. międzyleski zamek przejęli Althannowie, odpowiedzialni za przebudowę barokową oraz dostawienie skrzydeł pałacowych (wg projektu Jacobo Carove), a także łącznika z kościołem Bożego Ciała (obecnie zamurowany, ale podobno uzyskano już wszystkie niezbędne pozwolenia, aby na nowo go otworzyć). To wówczas powstały paradne schody, którymi hrabia Althann zwykł wjeżdżać do sali balowej... na koniu, celem zaimponowania zaproszonym gościom.

 

 

 

portal renesansowy

 

 

sgraffito na dziedzińcu renesansowym (rekonstrukcja)

odsłonięty fragment oryginalnej dekoracji sgraffitowej

połączenie części renesansowej i skrzydła barokowego

 

Althannowie mieszkali w Międzylesiu aż do 1945 r. Uciekając w pośpiechu przed ofensywą Armii Czerwonej, zostawili w zamku większość mebli, obrazów, dywanów czy książek. O dziwo, wojsko radzieckie nie spowodowało w posiadłości większych zniszczeń, wyposażenie zostało jednak rozkradzione przez miejscową ludność i instytucje. To dlatego do eksponatów, które zdobią dzisiaj zamkowe komnaty, należy dzisiaj na przykład dekoracja filmowa z serialu ,,Króla Bona" czy czerwony dywan przygotowany... na walkę Andrzeja Gołoty we Wrocławiu. 

Wiele szkód wyrządził pożar z lat 70. XX w. Następujące po nim odbudowy prowadzono przy wykorzystaniu przypadkowych materiałów- cegieł, pustaków czy żelbetu. Na początku XXI w. powstał ambitny projekt rewitalizacji, zakładający transformację całego obiektu w hotel z podziemnym basenem i strefą SPA, klubem nocnym  oraz częścią konferencyjną.* Pomysł nie wypalił, jego pozytywnym aspektem była natomiast udana renowacja elewacji dziedzińca. Od niedawna zamek ma nowych właścicieli- firmę Ski-Raft, opiekującą się również pałacem w Ławicy k. Kłodzka. Ci zamierzają poprzestać na dobrze funkcjonujących 15 pokojach w części pałacowej i 11 na podzamczu oraz restauracji mieszczącej się w dawnej stajni (podczas posiłku można zaobserwować zachowane kamienne poidła dla koni).  Poza tym, skupiają się na zwiedzaniu z przewodnikiem oraz... warsztatach magii.

 

 

dziedziniec renesansowy- widoczne połączenia materiałów używanych przy odbudowie

 

 

dziedziniec renesansowy

 

 

 

jedna z komnat wykorzystywana na warsztatach magii

 

Słuchamy więc o ,,końskich schodach" oraz innych ciekawostkach i tajemnicach związanych z zamkiem. Dlaczego na jednym z progów wyryte jest nazwisko Maxa von Althanna? W jaki sposób znikało wino ze spiżarni zlokalizowanej u dołu Czarnej Wieży? Kim jest bezgłowy Henryk, a kim Agnes, której imieniem nazwano pierogi w zamkowej restauracji? Nie będziemy spoilerować- żeby poznać odpowiedzi na te pytania, musicie odwiedzić zamek w Międzylesiu sami.

 

 

widok z zamkowej wieży w stronę Masywu Śnieżnika

 

 

 

widok na rynek w Międzylesiu

 

widok na skrzydło barokowe i kościół Bożego Ciała

 ---

* J. Adamiczka, ,,Zamek pro publico bono" w.: Zawód: Architekt, nr #24  6_11 

 

 < następny post

poprzedni post>