GR20 10/10: Col de Bavella-Conca.
 |
| Tablica oznaczająca koniec szlaku GR20 na ścianie baru Le Soleil Levant w miejscowości Conca. |
***English below***
Trasa: Col de Bavella> Foce Finosa> Refuge d'i Paliri> Bocca Villaghello> Bocca d'Usciolu> Conca, Le Soleil Levant (GR20, etapy 16a+16b)
Długość trasy: 18 km
Czas przejścia: Col de Bavella-Paliri: 1 h 50 min.; popas w Refuge d'i Paliri: 30 min.; Paliri-Conca: 4 h 20 min.; łącznie: 6 h 40 min.
To nasz ostatni dzień na szlaku GR20. Mieszają się w nas smutek i radość, ale chyba jednak to drugie uczucie przeważa. Jeszcze kilka dni temu nie byliśmy przecież w stu procentach pewni, że uda nam się dotrzeć do końca...
Po słodkim śniadaniu w gîte d'étape, ruszamy w drogę. Pierwsze 400 m prowadzi asfaltem, dopiero w okolicach Auberge du col de la Bavella wchodzimy w las. Z naprzeciwka nadchodzi starszy mężczyzna podpierający się sękatym kijem, pozdrawiamy go więc grzecznie tradycyjnym ,,bonjour". Popełniamy jednak, jak się okazuje, faux pas, bo w odpowiedzi słyszymy głębokie, melodyjne ,,salude" w języku korsykańskim.
GR20 nie byłoby sobą, gdyby z wygodnej i szerokiej drogi leśnej nie sprowadziło nas szybko na wąską ścieżkę najpierw opadającą w dół, a później pnącą się pod górę na przełęcz Foce Finosa (1206 m n.p.m.). Widoki dzisiaj są znów trochę inne niż na poprzednich etapach- to głównie strzeliste skałki wynurzające się sponad intensywnie zielonego lasu.
 |
| Widoki na ostatnim etapie GR20. |
 |
| Widoki na ostatnim etapie GR20. |
 |
| Zaglądamy do środka skały. |
Po niecałych dwóch godzinach wędrówki docieramy do ostatniego schroniska na szlaku, Refuge d'i Paliri. Wkrótce po nas pojawiają się tu objuczone żywnością muły, mamy więc okazję zaobserwować jak zorganizowane jest zaopatrzenie schroniska i komu zawdzięczamy zimną La Corsikę, którą właśnie popijamy.
 |
| Refuge d'i Paliri. |
 |
| Najlepsze orzeźwienie na korsykańskim szlaku. |
W źródełku znajdującym się przy szlaku ok. 150 m przed schroniskiem uzupełniliśmy zapasy wody. To bardzo dobrze, bo jak się okaże, prawie do końca trasy nie napotkamy już nigdzie takiej możliwości. Strumienie będą albo wyschnięte, albo potwornie zamulone, a upał da się we znaki bardziej niż kiedykolwiek. To nie tylko kwestia wysokości (schodzimy coraz niżej), ale też pogody- kiedy startowaliśmy w Calenzanie, było ok. 26 stopni Celsjusza; kiedy sprawdzaliśmy prognozy w schronisku Petra Piana, wyglądało na to, że każdego kolejnego dnia ma być o 1-2 stopnie więcej. Dzisiaj jest już 35 stopni, a jak bardzo groźny może być tutaj upał i brak deszczu przekonamy się już po dotarciu do mety. Przeczytamy wtedy, że 14. lipca z powodu rozprzestrzeniającego się pożaru zamknięto czasowo odcinek GR20 pomiędzy Tighjettu a Ciottulu di i Mori. Kilka dni później dołączą do nich jeszcze inne fragmenty szlaku.
Tymczasem beztrosko ruszamy w stronę upragnionego celu o nazwie Conca. Teoretycznie idziemy już tylko w dół, ale w praktyce wygląda to trochę inaczej. Profil trasy jeszcze przynajmniej trzy razy każe nam się wspinać po stromych zboczach. Widoczne ze ścieżki skały robią się natomiast coraz bardziej strzeliste, przypominając wciąż bardziej i bardziej krajobraz Pandory z „Avatara". Pojawiają się inne rośliny- drzewa truskawkowe oraz wrzośce.
 |
| Skały robią się coraz bardziej strzeliste... |
 |
| ...przypominając krajobraz Pandory z „Avatara". |
 |
| Pojawiają się inne rośliny- drzewa truskawkowe... |
 |
| ...oraz wrzośce. |
Ostatni etap trasy jest dość monotonny, prowadzi trawersem zbocza. Spotykamy tutaj sporo turystów (nierzadko bez sprzętu i wody) idących w przeciwną stronę. Dokąd idą o tej porze, w tym upale? I po co? Pozostaje to dla nas tajemnicą. My jesteśmy już naprawdę wykończeni, a nasze bidony świecą pustkami. Kiedy poniżej przełęczy Bocca d'Usciolu dostrzegamy (w dalszym planie) widok na morze i (w bliższym) zabudowania wsi, nie posiadamy się z radości. Trzeba tam jednak jeszcze zejść...
 |
| Końcowy etap GR20: ścieżka trawersująca zbocze. |
 |
| Morze i Conca w dole! |
Połowa z nas zaczęła już nawet narzekać, że kręci jej się w głowie, więc kiedy docieramy do mostku przerzuconego nad strumieniem i tryskającego obok ze skały źródełka, zastanawiamy się czy to nie fatamorgana. Rozkładamy się tam obozem, polewamy głowy wodą i wypijamy duszkiem po litrze. A potem robimy jeszcze dziesięć kroków... i wychodzimy na szosę obwieszoną reklamami restauracji. Wygląda na to, że dotarliśmy do celu! Został nam już tylko ostatni kilometr drogą bitumiczną. Wkrótce stajemy przed słynną tabliczką zawieszoną na ścianie baru Le Soleil Levant. Meta szlaku GR20- głosi umieszczony na niej napis.- Oto znaleźliście się u celu waszej odysei. Przeszliście około 180 km. Brawo! Brawo biją nam naprawdę zgromadzeni w ogródku baru hikerzy, którzy dotarli tu przed nami. A potem my również tam zasiadamy i bijemy brawo kolejnym finiszerom. I tak aż do 16:00, o której przyjeżdża navette (bus) kursujący pomiędzy metą GR20 a dworcem autobusowym w Porto Vecchio.
W Porto Vecchio mamy zarezerwowany nocleg. W hotelu, w dodatku z basenem. Kiedy się tam meldujemy, recepcjonista lustruje nasze plecaki, przepocone ciuchy, zadrapania i siniaki na nogach oraz ciała oklejone pyłem, po czym kiwając głową, pyta: Byliście w górach?
< następny post
***English version***
Route: Col de Bavella> Foce Finosa> Refuge d'i Paliri> Bocca Villaghello> Bocca d'Usciolu> Conca, Le Soleil Levant (GR20, stages 16a+16b)
Distance: 18 km
Walking time: Col de Bavella-Paliri: 1 h 50 min.; break at Refuge d'i Paliri: 30 min.; Paliri-Conca: 4 h 20 min.; in total: 6 h 40 min.
After a sweet breakfast at the gîte d'étape, we hit the trail. The first 400 meters are on asphalt, and we only enter the forest near the Auberge du col de la Bavella. An elderly man comes toward us from the opposite direction, leaning on a gnarled walking stick, so we politely greet him with a traditional "bonjour." However, it turns out we’ve committed a faux pas, as in response, we hear a deep, melodic "salude" in the Corsican language.
The GR20 wouldn’t be itself if it didn’t quickly lead us off the comfortable, wide forest road onto a narrow path—first dropping down, then climbing back up toward the Foce Finosa pass (1,206 m above sea level). The views today are a bit different from the previous stages; it’s mostly jagged, craggy rocks emerging from above the intensely green forest.
|
| Views from the last stretch of the GR20. |
|
| Views from the last stretch of the GR20. |
|
| A glimpse inside the rock. |
|
| Refuge d'i Paliri. |
|
| Best refreshment on the Corsican trail. |
We refilled our water bottles at a small spring along the trail, about 150 meters before the refuge. This turns out to be an excellent move because, as we will soon find out, there won't be another chance to get water almost until the very end of the route. The water reservoirs will be either completely dried up or murky and the heat will take a heavier toll on us than ever before. It’s not just a matter of altitude (we are descending lower and lower), but also the weather. When we started in Calenzana, it was around 26 degrees Celsius. When we checked the forecasts at the Petra Piana refuge, it looked like it was supposed to get 1–2 degrees hotter with each passing day. Today it has already reached 35 degrees, and we will realize just how dangerous the heat and lack of rain can be here only after reaching the finish line. We will read then that on July 14th, a section of the GR20 between Tighjettu and Ciottulu di i Mori was temporarily closed due to a spreading wildfire. A few days later, other sections of the trail would follow suit.
Meanwhile, we lightheartedly head toward our long-awaited destination called Conca. Theoretically, it's all downhill from here, but in practice, it looks a bit different. The trail profile forces us to climb steep slopes at least three more times. The rock formations visible from the path are becoming more and more jagged, increasingly resembling the landscape of Pandora from "Avatar". Different plants start to appear—strawberry trees and tree heaths.
|
| The rocks are becoming more and more jagged... |
|
| ...resembling the landscape of Pandora from "Avatar." |
|
| Different plants start to appear—strawberry trees... |
|
| and tree heaths. |
The final stretch of the trail is quite monotonous, traversing along the hillside. We encounter quite a few tourists here (often without gear or water) walking in the opposite direction. Where are they going at this hour, in this scorching heat? And why? It remains a mystery to us. As for us, we are genuinely exhausted, and our water bladders are bone dry. When, just below the Bocca d'Usciolu pass, we catch a glimpse of the sea in the distance and the buildings of the village closer by, we are overjoyed. But we still have to hike down there...
|
| The final stage of the GR20: a path traversing the hillside. |
|
| Sea and Conca in sight below! |
Half of our group has already started complaining about feeling dizzy, so when we reach a small bridge over a stream and a spring gushing straight from the rock right next to it, we wonder if it's a mirage. We set up base there, pour water over our heads, and down a liter each in one gulp. And then we take another ten steps... and walk out onto an asphalt road lined with restaurant billboards. It looks like we've made it! We only have the last kilometer left along the tarmac. Soon, we find ourselves standing in front of the famous sign mounted on the wall of the Le Soleil Levant bar. "The finish of the G.R.20 trail," the inscription reads. "Here you are at the end of your odyssey. You have covered about 180 km. Bravo!" The hikers already gathered in the bar's patio, who arrived before us, actually applaud us. And then we sit down there too, applauding the next finishers. And so it goes until 4:00 PM, when the navette (shuttle bus) that runs between the GR20 finish line and the bus station in Porto Vecchio arrives.
We have a place booked for the night in Porto Vecchio. In a hotel, and with a pool to boot. When we check in, the receptionist looks over our backpacks, sweaty clothes, scratches and bruises on our legs, and our dust-covered bodies, nods his head, and asks: "Coming down from the mountains?"
Komentarze
Prześlij komentarz