***English below***
Korsykę, czwartą co do wielkości wyspę na Morzu Śródziemnym, można przemierzyć pieszo na kilka sposobów. W poprzek przecinają ją trzy szlaki ,,Mare à Mare" (,,Od morza do morza"), oprócz tego wytyczono też trzy trasy łączące morze i góry (,,Mare è Monti"). Najbardziej popularny pozostaje jednak ciągle biegnący z północy na południe wyspy ,,Frà li monti" (,,Przez góry"), bardziej znany jako GR20. Skrót ,,GR" można rozwinąć tak samo, jak w przypadku innych szlaków długodystansowych we Francji (ale też w Hiszpanii, Portugalii, Belgii). Chodzi o ,,Wielką Wędrówkę", czyli Grande Randonnée, Gran Recorrido, Grande Rota albo Grote Routepaden. Liczba 20 nawiązuje do dawnych oznaczeń francuskich departamentów (do połowy lat 70. XX w. Korsyka figurowała pod numerem 20; później podzielono ją na dwie części, oznaczone odpowiednio jako 2A oraz 2B).
Do GR20 przylgnęła łatka ,,najtrudniejszego szlaku w Europie". Czy słusznie, można by dyskutować. Nie trzeba tutaj przecież dźwigać na plecach zapasów na kilka dni, jak na Haute Route w Pirenejach. Dostęp do wody jest znacznie lepszy niż na E4 na Krecie. W odróżnieniu od sardyńskiego Selvaggio Blu, na GR20 nie trzeba ubezpieczać się liną. Inaczej niż na szkockim Cape Wrath Trail, można wykluczyć tutaj ryzyko bycia pożartym żywcem przez meszki, szlak został też (bardzo dobrze) oznakowany.
Nie jest to jednak oczywiście trasa dla początkujących piechurów. O jej trudności decyduje kilka czynników: duża liczba przewyższeń (prawie 13 000 m na odcinku 180 km), panujący w sezonie (czyli od końca czerwca do początku września) upał, a także skalisty teren. Mowa o granicie w najróżniejszych postaciach- od wielkich skalnych płyt, przez różnych rozmiarów i kształtów głazy aż po niewielkie kamienie oraz usuwające się spod stóp piargi. Choć szlak nie wymaga umiejętności wspinaczkowych, często będziemy tutaj stosować technikę określaną w języku angielskim jako scrambling, czyli wspomaganie się górnymi kończynami.
A dlaczego warto się zmierzyć z GR20? Cóż, nieprzypadkowo Korsyka bywa określana jako Île de Beauté (po francusku) albo Isula di Bellezza (po korsykańsku), czyli Wyspa Piękna.
Poniżej linki do poszczególnych części relacji:
GR20, Prolog. Z Italii do Francji (Pisa, Livorno, Bastia).
GR20 1/10: Calenzana-Carrozzu.
GR20 2/10: Carrozzu-Tighjettu.
GR20 3/10: Tighjettu-Castel Vergio.
GR20 4/10: Castel Vergio-Petra Piana.
GR20 5/10: Petra Piana-Vizzavona.
GR20 6/10: Pauza (Vizzavona, Corte).
GR20 7/10: Vizzavona-Relais San Petru di Verde.
GR20 8/10: Relais San Petru di Verde-Matalza.
GR20 9/10: Matalza-Aiguilles de Bavella.
GR20 10/10: Aiguilles de Bavella-Conca.
GR20, Epilog. Z Francji do Italii (Porto Vecchio, Bonifacio, Sardynia).
< następny post
***English version***
Corsica, the fourth largest island in the Mediterranean Sea, can be traversed on foot in several ways. It is crossed horizontally by three "Mare à Mare" ("From sea to sea") trails, and there are also three routes connecting the sea and the mountains ("Mare è Monti"). However, the "Frà li monti" ("Through the mountains") trail, running from the north to the south of the island and better known as the GR20, remains the most popular. The abbreviation "GR" stands for the same term as in the case of other long-distance trails in France (as well as in Spain, Portugal, and Belgium). It refers to the "Great Trek" (Grande Randonnée, Gran Recorrido, Grande Rota, or Grote Routepaden). The number 20 refers to the old numbering of French departments (until the mid-1970s, Corsica was listed under number 20; it was later divided into two parts, designated as 2A and 2B respectively).
The GR20 has been labeled as "the toughest trail in Europe". Whether this is justified is up for debate. After all, you don't need to carry days of supplies on your back here, unlike on the Haute Route in the Pyrenees. Access to water is much better on GR20 than on the E4 in Crete. Unlike Sardinia's Selvaggio Blu, you do not need a rope for safety here. Contrary to Scotland's Cape Wrath Trail, you can rule out the risk of being eaten alive by midges, and the trail is also (very well) marked.
However, this is obviously not a route for beginners. Its difficulty is determined by several factors: a large amount of elevation gain (nearly 13,000 meters over a 180 km section), the heat prevailing during the peak season (from late June to early September), and the rocky terrain. We are talking about granite in various forms—from massive rock slabs and boulders of different sizes and shapes to small stones and scree sliding out from under your feet. Although the trail does not require climbing skills, you will often use a technique known as scrambling, which involves using your upper limbs for support.
And why is it worth taking on the GR20? Well, it is no coincidence that Corsica is often referred to as Île de Beauté (in French) or Isula di Bellezza (in Corsican), meaning the Island of Beauty.
Check out the links to each part below:
GR20, Prologue. From Italy to France (Pisa, Livorno, Bastia).
GR20 1/10: Calenzana-Carrozzu.
GR20 2/10: Carrozzu-Tighjettu.
GR20 3/10: Tighjettu-Castel Vergio.
GR20 4/10: Castel Vergio-Petra Piana.
GR20 5/10: Petra Piana-Vizzavona.
GR20 6/10: Pauza (Vizzavona, Corte).
GR20 7/10: Vizzavona-Relais San Petru di Verde.
GR20 8/10: Relais San Petru di Verde-Matalza.
GR20 9/10: Matalza-Aiguilles de Bavella.
GR20 10/10: Aiguilles de Bavella-Conca.
GR20, Epilogue. From France to Italy (Porto Vecchio, Bonifacio, Sardinia).
< next post
Komentarze
Prześlij komentarz